بسمه تعالی

برادر شما
موسسه فرهنگی آموزشی قلم صنع
قاسمی کبریا و خانواده

محمد مهدی شما و ما ، عاشقانه سرای باقی را بر سرای فانی ترجیح داد وشتابان بسوی لقای پروردگارش شتافت، این فتح بزرگ را به مهدی قله نورد افلاکی تبریک می گویم و برای شما پدر و مادر و برادر و خواهرش هم که انگشتر این نگین شدید سعادت و نیک بختی ای که مهدی و اولیاء مهدی از رسول الله ص تا مهدی صاحب الزمان عج بر آن ببالند را آرزو مندم.
حاج اکبر عزیزم آنچه که من و شما وهمه آنانی که او را تجربه کرده بودند محمد مهدی عزیز را با چهره متبسم که جلوه ای از زیبایی الهی بود بیاد دارند که با خوشرویی خود رحمانیت و رحیمیت را ترویج می کرد.
همانطوری که در کنار مزارش شهادت دادید و دادیم که او نماز و روزه قضای عمدی نداشته و همه صفات فرزند صالح را دارا بود و برای پدر نور چشم و فرزندی صالح و برادری صمیمی یاری گری با صفا و برای مادر میوه دل و تجلی امید که زحمات مادر را به عشق می خرید و به رحمت خجلانه به او معوض می داد.
محمدمهدی برای برادر و خواهرش بزرگتری بود که به دوستی و رفاقت و تواضع شناخته می شد و با رفتنش بردل همه خلع عواطفی را برجان گذاشت که حیرت آن شمار روز و شب را به خطا شمردند. حق می دهیم که این سلمه چنین آثاری بجای بگذارد!
مهدی شما و ما در روز حادثه که دیگران با دهها سال تلاش نمی توانند به انتخابی این چنین افتخار آمیز دست یابند در کمتر از لحظه ای دست یافت. خدا گل می خواست فرشته الهی گل شد با پر های خود با اشتیاق بسویش پر کشید .
و سرود که:
هر نفس آواز عشق می رسد از چپ و راست ما به فلک می رویــم عزم تماشا که راست
ما بفلک بـــــــــــوده ایم یار ملک بوده ایم باز همانجا رویم خواجه که آن شهر ماست
محمد مهدی در یک لحظه بین انتخاب دنیای خوب با داشتن پدر و مادری مهربان و خواهر و برادری دوست داشتنی و حتی بزودی داماد شدن و لذت داشتن خانواده موفق و همه ی آنچه که به دیده ما مباح و خوب و زیباست همه را یکجا نهاد و خدا را بر گزید چونکه ندا شنیده بود که فرمان الهی و رضایت پروردگارش در نجات دیگران است .
او که از مهلکه مرگ گریخته و چون دیگران شاکر نعمت الهی بود با خود گفت او ما را نجات داد لکن ما برای او چه کرده ایم! نا گاه محمد مهدی عزیز لبخند رضایتی را حس کرد که این پیام در آن لبخند بود که من تو را نجات دادم آیا تو برای رسیدن به من خود را به خطر می اندازی ! و دوباره با اختیار ، خود را در خطر می افکنی! مهدی که قبلا با این لبخند شهرت داشت حلاوتش آن چنان بر دلش نشست که داشتن دنیای زیبا در کنار پدر و مادر و خواهر و برادر خوب و مهربان و حتی دامادی و... را یکجا داد تا خدای همه را بدست آرد. او رفت که کار خدایی کند (چون خدا او و دوستانش را در چند لحظه پیش نجات داد) تا ناجی دیگران باشد . او با همکاری دوستانش موفق شدند اولین در آوار برف و دومین و همینطور سومین آنها را نجات بدهند که با این کار لبخند خدا را با لبخند خود در آمیخت و از خدایش شنید:
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿27﴾ اى نفس مطمئنه ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ﴿28﴾ خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد فَادْخُلِي فِي عِبَادِي ﴿29﴾ و در ميان بندگان من درآى وَادْخُلِي جَنَّتِي ﴿30﴾ و در بهشت من داخل شو (سوره فجر)
حاج اکبر عزیز بدین ترتیب گلچین گل خود را چید ومارا در حسرت این گل وا نهاد
انا لله وانا الیه راجعون
روحش شاد وبرای علو درجاتش صلوات
صبری جمیل و اجری جزیل برای شما و خانواده محترم آرزومندم
عموی معنوی مرحوم مغفور جنت مکان خلد آشیان شهید مقام محمد مهدی ،
غلامرضا قاسمي كبريا