کمپ رهایی

نجات یک معتاد نجات یک زندگی است.
سلام به همه دوستان و همراهان سایت .
با توجه به اینکه هر روزه مواد مخدر جدیدی به بازار عرضه میشه و کمتر کسی از عوارض اون خبر ناره! و راههای مصرف زیاده شده ! و همچنین راههای بر خورد با یک معتاد خیلی مهمه این تاپیک رو راه انداختم تا بتونم
1- انواع مواد مخدر رو که حداقل خودم میشناسم اینجا معرفی کنم!
2-روشهای ترک اعتیاد و نحوه برخورد با افراد معتاد!
آموزش به فرزندان در نه گفتن به مواد و هر آنچه که مربوط به اعتیاد و مواد مخدر و مسائل پیرامون اونها است تو این تاپیک عرضه کنم برای استفاده دوستان!
از نظرات و مقالات و همچنین اطلاعات دوستان عزیز استقبال گرم می کنم و امیدوارم با هم بتونیم نقش کوچیکی تو اطلاع رسانی داشته باشیم

منتظر یاری سبز شما هستم.

شيشه (متامفتامين)

متامفتامين يك ماده محرك بسيار اعتيادآور است كه سيستم اعصاب مركزي يعني مغز و نخاع را شديداً متأثر مي كند. متامفتامين را مي توان به طرق مختلف مصرف كرد. شكل تدخيني(دود كردني) آن را شيشه (Glass) ميگويند. شكل ظاهري آن به صورت پودر سفيد و شفافي است كه بو ندارد و مزه ان تلخ است و به سادگي در آب يا مشروبات الكي حل مي شود. به لحاظ شيميايي، ساختار آن شباهت بسياري به آمفتامين دارد اما تاثيرات آن بر سيستم اعصاب مركزي بسيار قوي تر است. همانند آمفتامين باعث افزايش فعاليت و تحريك، كهش استها و احساس شادابي مي شود. آثار اين ماده بين 6 تا 8 ساعت طول مي كشد. بعد از سرخوشي شديد اوليه( Rush)، حالت تحريك پذيري پيش مي آيد كه در برخي افراد مي توان منجر به رفتارهاي پرخاشگرانه شود.

متامفتامين چگونه مصرف مي شود؟

متامفتامين به شكل تدخيني، كشيدن در بيني، خوراكي و تزريقي مصرف مي شود. اين ماده مي تواند باعث تغييرات خلقي شود كه البته به روش مصرف بستگي دارد. بلافاصله پس از دود كردن يا تزريق آن در رگ، افراد مصرف كننده حالت سرخوشي و نشئگي شديدي را براي چند دقيقه تجربه مي كنند كه به اعتقاد آنان حالت بسيار لذت بخشي است. كشيدن در بيني يا خوردن آن سبب حالت سرخوشي خفيف تري مي شود. حالات رواني ناشي از كشيدن در بيني 3 تا 5 دقيقه طول مي انجامد ولي مصرف خوراكي آن حالات رواني اي ايجاد مي كند كه 15 تا 20 دقيقه طول مي كشد. همانند ساير محركها، متامفتامين به صورت دوره هاي متوالي زياده روي و قطع مصرف، استفاده مي شود. از آنجا كه حالت " تحمل" در برابر تاثيرات متامفتامين ظرف چند دقيقه به وجود مي آيد- يعني آنكه آثار خوشايند آن قبل از آن كه غلظت ماده در خون كاهش يابد از بين مي رود- فرد مصرف كننده سعي مي كند تا با مصرف مكرر و در فواصل كوتاه خود را در حالت " سرحالي" (High) نگه دارد.

آثار كوتاه مدت مصرف متامفتامين چيست؟

از آنجا كه اين ماده يك محرك بسيار قوي است حتي مصرف مقادير كم آن مي تواند سبب حالت بيدار ماندن(بي خوابي)، افزايش فعاليت و كاهش اشتها شود. حالت كوتاه و شديدي از سرخوشي عميق به دنبال تدخين يا تزريق اين ماده به وجود مي آيد، اما مصرف آن به صورت خوراكي يا كشيدن در بيني حالت خوشي بلند مدتي را به وجود مي آورد كه ممكن است تا نيمي از روز ادامه يابد. اما بايد بدانيد كه هر دو وضعيت(سرخوشي كوتاه مدت و سرخوشي طولاني)، ناشي از رها شدن و افزايش بسيار زياد يك ماده شيميايي و انتقال دهنده امواج عصبي در مغز است كه دوپامين نام دارد.

به طور خلاصه آثار كوتاه مدت مصرف اين ماده عبارتند از:

1- افزايش دامنه توجه و كاهش خستگي

2- افزايش فعاليت

3- كاهش اشتها

4- سرخوشي و نشئگي

5- تنفس تند

6- افزايش شديد دماي بدن

7- پر حرفي

8- افزايش انرژي

9- تهوع و استفراغ

10-خشمگين شدن

11- اضطراب و تنش

12-اختلال قضاوت

13- تند شدن، كند شدن يا بي نظمي ضربان قلب

14-ضعف عضلاني

15-تشنج

16-كاهش يا افزايش فشار خون

آثار بلند مدت مصرف متامفتامين چيست؟

اولين اثر بلند مدت مصرف مفتامين، وابستگي و اعيتاد است به گونه اي كه فرد مصرف كننده اجباري دروني را براي مصرف مكرر متامفتامين در خود احساس مي كند كه مي تواند همراه با تغييراتي در اعمال مغز و نيز بافت مولكولي آن باشد. علاوه بر وابستگي، ساير عوارض بلند مدت مصرف متامفتامين شامل رفتار پرخاشگرانه،اضطراب،اغتشاش و آشفتگي ذهني و بي خوابي است. علاوه بر اين فرد مصرف كننده ممكن است رفتارهايي حاكي از جنون(روان پريشي) از خود نشان دهد نظير سوء ظن و بدگماني شديدع توهمات شنوايي، بي نظمي و اختلال در خلق و بروز توهم(براي مثال احساس حركت حشرات بر روي پوست). بدگماني و سوءظن فرد مصرف كننده در مواقعي مي تواند منجر به اقدام به قتل و يا اقدام به خودكشي شود.

مصرف بلند مدت آن مي تواند باعث ايجاد حالت" تحمل" شود يعني آن كه در ديگر حالات سرخوشي با مقادير كم ماده به وجود نمي آيند و فرد مصرف كننده براي دست يابي مجدد به آن حالات و يا تشديد آنها، مقادير مصرف ماده را افزايش مي دهد و يا آن كه دفعات مصرف را اضافه مي كند و در نهايت آن كه ممكن است روش مصرف را تغيير دهد. در ادامه آثار بلند مدت مصرف متا مفتامين ذكر شده اند:

1- وابستگي و حالت جنون( روان پريشي) ناشي از اعتياد با علائم زير:

- سوء ظن و بدگماني

- توهم

- بي نظمي و اختلال خلق

- فعاليت هاي حركتي بيش از انداره و تكراري

2- سكته مغزي

3- كاهش وزن

قطع مصرف متامفتامين در يك فرد وابسته به آن، عوارض و نشانه هاي خاصي را به وجود مي آورد كه عبارتند از: افسردگي، اضطراب، خستگي، سوء ظن، پرخاشگري و اشتياق شديد براي مصرف مجدد ماده.

عوارض جسمي ناشي از مصرف متامفتامين چيست؟

مصرف اين ماده مي تواند سبب مشكلات متعددي شود كه عبارتند از افزايش ضربان قلب، ضربان نامنظم قلب، افزايش فشار خون و صدمه ديدن رگ هاي مغزي ناشي از سكته مغزي، افزايش دماي بدن و تشنج با مصرف مقادير زياد اين ماده به وجود مي آيد كه اگر بلا فاصله درمان نشود مي تواند منجر به مرگ شود.

مصرف بلند مدت و مزمن متامفتامين باعث تورم پرده محافظ قلب مي شود و در بين كساني كه آن را تزريق مي كنند سبب آسيب رگ هاي خوني و آبسه پوست مي گردد. مصرف كنندگان اين ماده در مواردي نيز دار دوره هايي از پرخاشگري، اغتشاش فكري و بي خوابي مي شوند. آنهايي نيز كه به اين ماده وابسته مي شوند دچار اختلالات جدي در روابط اجتماعي و شغلي خود مي گردند. علايم جنون و روان پريشي در مواردي حتي پس از ماهها يا سالها عدم مصرف اين ماده ادامه پيدا كرده است. تحقيقات نشان مي دهد ه مصرف اين ماده در دوران بارداري سبب مشكلات جنيني، افزايش احتمال زايمان زودرس و تغيير در الگوهاي رفتاري دوران نوزادي، نظير رفلكس هاي غير عادي و تحريك پذيري بيش از حد مي شود. ر عين حال مصرف اين ماده در دوران بارداري سبب بد شكلي و تغيير شكل اندام ها در جنين مي گردد.

ارتباط مصرف متامفتامين با ايدز و هپاتيت B و C

افزايش احتمال ابتلا به ويروس HIV و هپاتيت B و C از پي آمدهاي افزايش مصرف متامفتامين است خصوصا در آنهايي كه متامفتامين را تزريق مي كنند و يا از سرنگ مشترك استفاده مي كنند. تحقيقات نشان ميدهد كه مصرف متامفتامين و ساير موارد محرك در كوتاه مدت بر عكس مصرف ترياك سبب افزايش ميل جنسي مي شود ولي تداوم مصرف آن سبب كاهش ميل جنسي به ويژه در مردان مي شود. در عين حال مصرف اين ماده و نيز رفتارهاي جنسي پرخطر احتمال ابتلا به ويروس HIV و بيماري ايدز را افزايش مي دهد.

چه نوع درمان هايي براي مصرف كنندگان اين ماده موثر است؟

در حال حاضر موثرترين درمان براي معتادان به متامفتامين، درمان شناختي/رفتاري است. در اين روش هدف آن است كه به بيماري كمك شود تا به اصلاح نحوه تفكر، انتظارات و رفتارهاي خود بپردازد و در عين حال مهارتهاي مقابله با فشار رواني در زندگي را در خود تقويت كند. اگر چه درمان دارويي اختصاص براي اعتياد به متامفتامين وجود ندارد، ولي استفاده از داروهاي ضد افسردگي در درمان علايم افسردگي افرادي كه اخيراً مصرف اين ماده را كنار گذاشته اند، مفيد است. مسموميت حاد ناشي از مصرف اين ماده به مغز هيجان زندگي شديد و احساس وحشت را مي توان با قرار دادن فرد در محيط آرام و استفاده از داروهاي ضد اضطراب كنترل كرد. در مواردي نيز كه در فرد علايم جنون و روان پريشي مشاهده مي گردد، استفاده از داروهاي ضد جنون توصيه مي گردد.

کراك ( كرك )
در طول 6 سال آمارهای علمی نشان می‌دهد بیشترین درصد مصرف مواد مخدر را مصرف كنندگان تریاك تشكیل می‌دهند 43% . دسته دوم هرویین 18% و به ترتیب خانواده حشیش 13% ، الكل 13% ، قرص‌های روان‌گردان 10 % و در رده‌های آخر اكستازی و كوكایین قرار دارد.
این آمار مربوط به 2 سال پیش می‌باشد كه در یك تحقیق علمی برروی گروه 300 نفری از مراجعه كنندگان به با استفاده از روش اف . جی . اس بدست آمد.

در حال حاضر آمار مراجعه كنندگان نشان می‌دهد الگوی مصرف مواد مخدر در حال دگرگونی و چرخشی عجیب به سمت مواد مخدر جدید شامل كراك و شیشه است كه در این میان كراك جایگاه اول را به خود اختصاص داده است. كراك یك ماده مخدر است كه خواستگاه نوع اصل آن آمریكای جنوبی و لاتین است و از تغییراتی كه بر روی برگ گیاه كوك كه كوكایین از آن استحصال می شود بدست می‌آید. در این فرایند ماده‌ای به نام كراك بدست می‌آید كه قوی تر و سریع الاثر تر از كوكایین است و در دسته مواد مخدر انرژی زا قرار می‌گیرد.
اما ماده‌ای كه امروزه در كشور ما تحت عنوان كرك عرضه می‌شود ماده جدیدی است كه هیچ شباهتی به كرك بدست آمده از كوكایین ندارد . شكل ظاهری این ماده كلوخی شكل ، كرم رنگ و دارای پرزهایی شبیه پشمك می باشد . جرم حجمی آن پایین و سبك وزن است . طریقه مصرف آن همانند تریاك به صورت تدخین و با سنجاق و سوزن كه جایگزین سیخ و سنجاق شده است می‌باشد..
یكی از دلایل مهم شیوع مصرف این ماده مخدر، مصرف راحت آن ، بی بو بودن و سریع الاثر بودن است و مهمتر از همه اینكه گفته می شود مصرف این ماده اعتیاد ندارد.
تحقیقات نشان می‌دهد این ماده از تركیب هرویین ، قرص های روان گردان و مواد شیمیایی و اسیدی ناشناخته ساخته شده است طوری كه به آن شیره هرویین هم گفته می‌شود و خواص آن شبیه خواص مواد مخدر از خانواده تریاك و هرویین است در حالیكه به مراتب قوی تر و خطرناكتر از مواد فوق است و اعتیاد بسیار سنگینی كه از اعتیاد به تریاك و حتی هرویین سنگین تر و وحشتناك تر است به دنبال دارد .
كسانی كه مصرف تریاك به صورت كشیدنی دارند با توجه به دردسرهای مصرف تریاك به صورت كشیدنی نظیر بوی قوی و شناخته شده آن و همینطور زمان قابل توجه برای مصرف و نیاز داشتن به مكان امن ، تحت تأثیر اطلاعات غلط و تبلیغات این مواد جدید قرار گرفته و به مصرف آن گرایش پیدا می‌كنند زیرا كرك را می‌توان به راحتی و با دوسنجاق ، یكی برای حرارت دادن و دیگری به جای سیخ و همینطور شعله فندك به جای شعله اجاق گاز و یا گاز پیك نیك استفاده كرد و در هرجایی نظیر اتوموبیل ، دستشویی ، حمام ، پارك و حتی خیابان و اماكن عمومی مصرف كرد زیرا بو ندارد و مصرف كننده آن با گرفتن چند دود یا پك به اوج نشئگی می‌رسد و از این بابت به آن 1 ، 2 ، 3 هم می‌گویند .
در حال حاضرتعداد زیادی از مراجعه كنندگان جهت درمان اعتیاد را مصرف كنندگان كرك تشكیل می دهند و كارشناسان هشدار خود را از شیوع این ماده مخدر خطرناك كه تخریب آن به هیچ وجه قابل مقایسه با تریاك نیست ، اعلام كرده است.
مصرف كنندگان كرك در ابتدا با مقادیر بسیار كم شروع می‌كنند و پس از مدتی تلورانس یا نقطه تحمل آنها بالا رفته و دوز مصرفیشان به شدت بالا می رود.تخریبی كه تریاك در طول دهها سال برای مصرف كننده به وجود می آورد را كرك در طول چند ماه بوجود می‌آورد و حتی بیشتر.
عوارض مصرف كرك علاوه بر نشئگی شامل سرخوشی ، احساس آرامش و ریلكس بودن ، چرت زدن شدید و عرق كردن است . عوارض خماری آن نیز علاوه بر عوارض خماری تریاك و هرویین ، عصبانی بودن و پرخاشگری شدید ، تهوع و استفراق است و شخص مصرف كننده در این حالت قابل كنترل نیست و رفتارهای بسیار پرخطری از او سر می زند كه قابل پیش‌بینی نیست. از نزدیك‌ترین افراد خانواده گرفته تا فروشنده مواد مخدر و یا مأموران پلیس و یا به هركس دیگری حمله ور می شود.

عوارض مصرف کراک

اثرات کراک

در كل اثرات كوتاه ‌مدت مصرف كراك مشابه آمفتامين است ولي با مدت زمان كوتاه‌تر، احساس افزايش انرژي، چابكي و سرخوشي زياد مي‌كند ،افزايش ضربان قلب، نبض، تنفس، درجه حرارت بدن، فشار خون، گشادگي مردمك چشم، پريدگي رنگ، كاهش اشتها، تعرق شديد، تحريك و هيجان، بي‌قراري، لرزش به‌خصوص در دست‌ها، توهمات شديد حسي، عدم هماهنگي حركات، اغتشاش دماغي، گيجي، درد پا، فشار قفسه سينه، تهوع، تيرگي بينايي، تب، اسپاسم عضله، تشنج و مرگ از عوارض مصرف اين ماده مخدر صنعتي است.

اثرات مخرب مصرف كراك :

اعتياد به كراك سبب از بين رفتن درد و خروج استرس و اضطراب از بدن فرد، احساس سرخوشى كاذب و ايجاد تحرك در فرد، بروز رفتارهاى خطرناك و حرف‌هاى بى‌ربط مي شود كه تمام اينها تنها ۵ تا ۷ دقيقه طول مى‌كشد.
تكرار مصرف اين ماده طى چند روز همراه با استفراغ، گيجي، بى‌تفاوتى اسپاسم عضله و مرگ ناگهانى در اثر ايست تنفسى است.
مهم‌ترين اثر بلند مدت مصرف كراك در فرد معتاد از بين رفتن اثرات ماده در عرض سه تا پنج ساعت مي باشد ،بنابراين فرد بايد حداقل هر چهار ساعت يك‌بار و حتى بمقدار كمتر مصرف را تكرار كند تا دچار مشكل نشود. همچنين از بين رفتن اشتها، كاهش وزن، يبوست، عفونت‌هايى همچون ايدز و هپاتيت، شكنندگى پوست، پيرى زودرس، افزايش فشار خون همراه با آزادسازى هيستامين كه خارش در فرد ايجاد مى‌كند، از آثار مصرف اين ماده در دراز مدت است، همچنين اثرات تخريبى مصرف موادى همچون شيشه، كريستال و كراك بين ۱۱۰ تا ۱۴۰ برابر ترياك و هروئين بر روى مغز و اعصاب مي باشد.
كراك شديدا فرد مصرف كننده را دچار خواب آلودگي يا به اصطلاح خودماني «چرت» ميكند . مصرف مداوم اين ماده مخدر در كوتاه مدت (مدت يكسال ) اثرات مخرب جبران ناپذيري در بدن فرد مصرف كننده اعم از عفونت اجزاي داخلي بدن ، پوسيدگي دندانها ، سرطان حنجره و ريه ، نابودي ريه و كبد ايجاد ميكند بطور كلي تمام اجزائيكه در تماس مستقيم با دود كراك هستند ذره ذره نابود شده و مي پوسند و در برخي موارد طبق گزارشهاي موجود افراد معتاد به كراك،ميزان عفونت بدن به قدري است كه اجزاي بدن از هم جدا ميشوند و گوشت زير پوست دچار عفوت شده و به اصطلاح كرم ميگذارد.
گفته مي‌شود كساني را كه در اثر مصرف كراك مي ميرند در هنگام دفن غسل نمي‌دهند چون در هنگام شستشو اجزاي بدن از هم جدا ميشوند همچنين بررسى‌ها نشان مى‌دهد مصرف چهار روز كراك باعث مى‌شود كه اثرات آن به مدت ۷ سال در فرد باقى بماند و موجب اختلالات حركتي، افزايش هذيان گويى و تضعيف حس بينايى و لامسه شود.
متأسفانه شيوع مواد روانگردان و مخدر شيميايى در ميان جوانان و به خصوص نوجوانان به موضوعى بسيار خطرناك تبديل شده تا جايى كه هم اكنون ۱۴ درصد مدارس كل كشور در معرض آلودگى به موادمخدر، سيگار و الكل قرار دارند و آخرين تحقيقات حاكى از تجربه حداقل يكبار مصرف سيگار ۵/۳ درصد، حداقل يكبار مصرف مواد مخدر ۰/۵درصد و تجربه حداقل يكبار مصرف الكل، ۲/۱ درصد دانش‌آموزان كشور است.

اثرات كوتاه مدت مصرف کراک:

اثرات كوتاه مدت آن مشابه آمفتامين است ولي با مدت زمان كوتاهتر، احساس افزايش انرژي، چابكي و سرخوشي زياد مي كند، از جمله اثرات آن پس از مصرف عبارت است از: افزايش ضربان قلب، نبض، تنفس، درجه حرارت بدن، فشار خون، گشادگي مردمك چشم، پريدگي رنگ، كاهش اشتها، تعرق شديد، تحريك و هيجان، بي قراري، لرزش به خصوص در دستها، توهمات شديد حسي، عدم هماهنگي حركات، اغتشاش دماغي، گيجي، درد پا، فشار قفسه سينه، تهوع، تيرگي بينايي، تب، اسپاسم عضله، تشنج و مرگ.

در حالت قطع ماده نيز افسردگي شديد حادث مي شود. ناخالصي كوكايين خيابان اغلب موجب حساسيت و آلرژي شديد مي شود كه معمولا با آب ريزش بيني و بي خوابي شديد همراه است. در مسموميت حاد با كوكايين، فرد مصرف كننده دچار بي قراري و تشويش، هيجان، شوريدگي فكر و اختلال تنفسي مي گردد. ضربان، تنفس و فشار خون فرد افزايش مي يابد.
اثرات دراز مدت مصرف کراک:

از جمله اثرات بلند مدت آن از دست دادن وزن بدن، يبوست، بي خواب، ضعف جنسي، دپرسيون تنفسي، اشكال در ادرار كردن، تهوع، كم خوني، رنگ پريدگي، تعرق شديد، دردهاي شكمي و اسهال، اختلالات در هضم و دستگاه گوارشي، سردرد، لرزش دست ها، لرزش و تشنج، پريدن عضلات و سفتي آنها، هپاتيت، آب ريزش دائمي بيني، ايجاد زخم، آماس و جوشهاي پوستي به خصوص اطراف مخاط گوش و بيني، زخم مخاط بيني (در مصرف به صورت انفيه)، اضطراب، بي قراري، تشنج پذيري شديد، سوء ظن، گيجي، اختلالات درك زمان و مكان، رفتار تهاجمي، تحريك پذيري شديد، افسردگي، پرخاشگري، تمايل به خود كشي، توهمات و اختلال در حواس (به خصوص بينايي، شنوايي، و لامسه)، افكار هذياني، و گاهي اشتهاي كاذب و سرانجام ناراحتي جدي دماغي و رواني به نام سايكوز و كوكايين.

تحمل و ايجاد وابستگي كوكايين مشابه آمفتامين است وابستگي شديد رواني ايجاد مي كند كه اين وابستگي در عصاره كوكايين يعني كراك شديدتر مي باشد.

در آزمايشاتي كه براي تحقيق پيرامون اثر كوكايين بر روي موش و ميمون انجام شده، پس از قطع مصرف آن، نشانه هاي ترك از جمله ضعف شديد، بد خوابي، افسردگي، تحريك پذيري، گرسنگي زياد ديده شده است.

مصرف كننده، كراك را چه به طريق استنشاق يا پاشيدن روي توتون و ماري جوانا و چه از راه كشيدن با پيپ استعمال كند، ديگر نمي تواند از مصرف آن خودداري كند و بايد پي در پي آن را استعمال نمايد. خيلي سريع جذب ريه گشته و به مغز مي رسد و حالت تهاجمي به مصرف كننده دست داده، باعث بزرگ شدن قلب، افزايش فشار خون مي شود، به گونه اي شديدتر از كراك پديدار مي گردد. اصولا فردي كه كراك مصرف مي كند، ديگر بر خود تسلط ندارد و گويا خودي خود را گم كرده است.

کراک، هروئینی است که تا حد امکان اشباع شده یعنی يك گرم کراک از ۱۰ تا ۱۰۰گرم هروئین ساخته شده ولی قیمت آن هم‌قیمت هروئین و در بعضي مواقع، به مراتب ارزان‌تر از هروئین است. اعتیاد آن نسبت به هروئين بسیار شدیدتر و فوری‌تر و ترك آن بسیار مشكل‌تر است.

کراک ماده مخدر جدیدي است؛ یعنی در واقع با نام جدید معرفی شده. نوجوانان نمی‌دانند که بدتر از هروئين است بنابراین وحشتی که از هروئين دارند از كراك ندارند و اکثرا خیال مي‌كنند کراک چیزی در حد قرص‌های روان‌گردان و اکستازی است. به همین دلیل از مصرف آن وحشت ندارند و این عامل شروع اعتياد و علت فاجعه است.

مصرف حتی یک بار کراک اعتیادآور است و این تفاوت اساسی کراک با قرص‌های اکستازی است که اگرچه در بلندمدت کشنده هستند اما اعتیاد با قدرت بالا ندارند. تبلیغات زیادی که شبانه‌روزی علیه قرص‌های اکستازی شده باعث شده که خطر کراک در سایه و پنهان باقی بماند.

کراک بر خلاف هروئين، تریاک، حشیش و… بدون بوست و مصرف آن بسیار ساده و بدون نیاز به وسایل حجیم و صرف وقت است و فرد می‌تواند در حمام یا توالت، ظرف کمتر از ۱ الی ۲دقیقه مصرف كند.

کراک بسیار کوچک است؛ از نخود کوچکتر. به‌اندازه يك عدس حتی يك دانه ماش را به نوک سنجاق می‌چسبانند و همین ‌اندازه می‌تواند بارها با یک سنجاق داغ دیگر مورد استفاده قرار گیرد.

بنابراین جاسازی آن بسیار ساده و خانواده‌ها به‌سادگی نمی‌توانند آن را کشف کنند؛ چیزی شبیه يك تکه گچ از دیوار کنده‌شده و به‌ اندازه يك ماش كه توجه هیچ کس را جلب نمي‌كند.

معتاد به ترياك می‌تواند سال‌ها زنده بماند و زندگی عادی داشته باشد؛ حتی کار كند و خانوده‌اش را سرپرستی کند.حتی معتاد هروئین نيز اگر به طرف تزريق كشيده شود می‌تواند ۱۰ تا ۲۰سال زنده بماند اما معتادی که ۳ماه بعد از مصرف کراک تا ۳۰کیلو از وزن بدنش کم می‌شود آیا بیش از ۲سال زنده می‌ماند؟
اثرات رواني مصرف كرك چيست؟
شخصي كه كرك مصرف ميكند به سرعت در حالات و شرايط مختلف رواني در حركت است كه با خوشي و رضايت فراوان و احساس برانگيختگي و هيجان همراه است، سپس با كم شدن اثر اين ماده، دلتنگي و افسردگي و متعاقب آن زودرنجي، بي خوابي و پارانويا بر شخص غلبه ميكند.

معتادان به كرك، ممكن است حالات رواني اسكيزوفرنيك، توهم و خطاهاي حس را نيز تجربه كنند. كساني كه مصرف كرك بسيار زيادي دارند در يك binge (مصرف) تمام اين حالات را از سر ميگذرانند، عده اي از اين افراد در اثر ابتلا به پارانويا و افسردگي ناشي از مصرف دائم كرك، دست به خودكشي يا جنايت ميزنند.

مصرف بيش از حد يا Overdose و جنون
تدخين كرك، به علت مقدار بسيار زياد ماده محركي كه وارد جريان خون و به دنبال آن به مغز ميكند، احتمال مصرف بيش از حد و مرگ آور يا مسمويت از كوكائين را هم افزايش ميدهد. نشانه هاي اين دو وضعيت مشابه بوده و شامل تهوع، استفراغ و تنفس نامرتب، تشنج و اغما است كه ميتواند به مرگ منتهي شود.

مصرف همزمان كوكائين با الكل يا مواد مخدر ديگر، ميتواند واكنشهايي شديد و مرگ آور به دنبال داشته باشد. مصرف مداوم كرك ممكن است به جنون كوكائين منجر شود كه نوعي حالت رواني دائمي بوده و نشانه هاي آن پارانويا و توهم ديداري و شنيداري است.

تاثيرات فيزيكي مصرف كرك
ابتدايي ترين تاثيرات جسماني كرك، گلودرد مزمن، گرفتگي صدا و تنگي نفس است كه به برونشيت (ورم نايژه) و نفخ ريه منجر ميشود. چشمها درشت شده و شخص هنگام تمركز براي ديدن هر چيز، هاله هايي نوراني در اطراف آن مشاهده ميكند.

ضربان قلب تا حد ۵۰% افزايش ميابد و رگها به سرعت منقبض شده موجب بالا رفتن فشار خون ميشوند كه ميتواند به حمله قلبي، تشنج و سكته منجر شود. كرك به دليل از بين بردن ميل به غذا خوردن و ايجاد بيخوابي، موجب كاهش وزن شديد و سوء تغذيه ميشود.

آنالیز:

ميزان مصرف كراك به شدت در ميان گروه سني ۱۷ تا ۲۵ سال در حال افزايش است و اين امر به‌طور حتم ميزان

مرگ و مير را در سال‌هاي آتي افزايش خواهد داد چرا كه براساس آمار ، تدخين كراك براي شخص حس نشاط ظاهري شديد يا به اصطلاح «پرواز شادمانه» به وجود مي‌آورد كه حدود ۵ تا ۷ دقيقه طول مي‌كشد و پس از آن با ايجاد افسردگي حاد واحساس بي‌ارزش بودن و ولع زياد براي مصرف اين ماده ادامه مي‌يابد و در مراحل بعد ترك اعتياد را مشكل مي‌سازد و بيشتر به همين علت است كه معتادان به كراك كمتر اقدام به ترك آن مي‌كنند .

ال.اس.دي LSD

ال.اس.دي نخستين دارويي است كه در گروه توهم زاها قرار گرفت. اولين بار در سال 1938 توسط شيمي‌ دان سوئيسي بنام دكتر‌هافمن ساخته شده اما خواص آن در سال 1943 زماني كه بصورت اتفاقي توسط دكتر‌ هافمن مصرف شد مشخص گرديد.

اين ماده در دهه 1960 شهرت خاصي پيدا نمود و به مرور زمان از استعمال آن توسط مردم كاسته شد ليكن در دهه 1990 مجدداً در ميان دبيرستانيها و دانشجويان شهرت پيدا كرد واين ماده بعنوان ابزار

جنبش ضد فرهنگ در غرب مورد استفاده قرار گرفت.

استفاه پزشكي

درحال حاضر اين دارو هيچگونه استفاده پزشكي ندارد. گرچه در دهه 1950 اين دارو ( بنام Delgsid)توسط برخي روانپزشكان براي درمان احساسات سركوب شده مورد استفاده قرار مي‌گرفت. سازمان سيا (CIA) نيز آزمايشات خود را بر روي انسان بصورت مخفيانه جهت بازپرسي ا زمتهمان انجام داد. در سال 1966 استفاده از اين ماده در آمريكا بدليل پيامدهاي بهداشتي و درماني آن ممنوع اعلام شد.

وابستگي رواني : ندارد

وابستگي جسمي‌: ندارد

شکلهای مختلف LSD

مقاومت داروئي
اين نكته‌حائز اهميت است كه به مرور زمان و با استفاده مكرر از اين ماده ايجاد مقاومت داروئي مي‌كند و لذا براي ايجاد احساس اوليه از دوزه‌هاي بالاتري مي‌بايست استفاده شود.

مدت اثر

‌تاثيرات رواني 60-30 دقيقه پس از مصرف ماده شروع مي‌شود و حدوداً 12 ساعت باقي مي‌ماند. اوج اين تاثيرات حدوداً 5 ساعت پس از مصرف ال اسي دي مي‌باشد. تاثيرات رواني اين ماده وابسته به وضعيت جسمي‌فرد مصرف كننده ونيز محيط فيزيكي كه فرد در آن قرار دارد مي‌باشد.

روشهاي سوء استعمال

اين ماده غالباً درفرم قرص و يا كاغذ خشك كن يافت مي‌شود كه غالباً همراه الكل و يا آب بلعيده مي‌شود.

اثرات

LSD اثرات آگونيستي و آنتاگونيستي در سطح گيرنده‌هاي سروتونيني از خود نشان مي‌دهد همچنين فرضيه ديگري براين باور است كه LSD موجب افزايش فعاليت درغشاء مغزي و قسمت جلوي مغزي (limbic Forebrain) مي‌شود.

مصرف بيش از اندازه (Overdose)

موجب ميدرياز, افزايش فشار خون خفيف، تپش قلب (تاكي كاردي) و ندرتاً افزايش دماي بدن ( هيپرترمي‌)و از نظر رفتاري استعمال كننده ممكن است درونگرا ويا مضطرب شود. تاثيرات نامطلوب غالباً در افراد تازه كار يا افراديكه اشتباهاً LSD مصرف نموده اند حادث مي‌شود.

حشيش چيست؟
حشيش صمغ چسبناك از بوته كانابيس است كه معمولا به صورت تكه هاي جامد مكعبي شكل فروخته مي شود و در رنگهاي مختلف از قهوه اي كم رنگ تا سياه ديده شده، در ساختمان تركيبي اش به صورت انواع مختلف از خشك و سخت گرفته تا نرم و شكننده ديده مي شود. معمولا آن را خرد و ريز كرده و در پيپ و يا سيگارهايي كه با دست درست مي كنند، مي پيچند و با ماري جوانا يا توتون مصرف مي كنند. حشيش به صورت خشت پخته مي شود.

نامهاي خياباني آن (Pot, Smoke, grass, Hash) مي باشد. از نظر طبقه بندي فارماكولوژي، تضعيف كننده يا محرك سيستم اعصاب مركزي است.

مصرف پزشكي:

حشيش به عنوان مسكن و ماده رفع بي خوابي كه ايجاد آرامش مي كند و THC و ديگر مشتقات براي درمان برخي از بيماريها از جمله آسم و صرع مي تواند مورد استفاده قرار گيرد، ولي در حال حاضر فقط در درمان حالت تهوع و استفراغ ناشي از شيمي تراپي در درمان سرطان، استفاده مي شود.

اثرات كوتاه مدت:

بايد دانست كه اثرات حشيش با توجه به مقدار و نوع استفاده (كشيدن يا خوردن) متفاوت است. وضعيت جسمي و سلامت فرد از جمله وزن، اندازه، خلق و خوي فرد، درجه تحمل و ... فرق مي كند. اثرات كشيدن حشيش در عرض چند دقيقه پس از مصرف ظاهر مي شود و 2 تا 4 ساعت باقي مي ماند. در صورت خوردن هضم آن به طور بطي و كند صورت مي گيرد. لذا اثر آن به تدريج و طولاني تر مي گردد، معمولا فرد پس از مصرف حشيش احساس آرامش و راحتي مي كند، قوه درك و احساس او افزايش مي يابد، رنگها به نظرش شفاف تر و روشن تر مي آيند، صدها به نظر از فاصله دورتر به گوش مي رسد. به هر حال در ادراكات حسي به خصوص بينايي و شنوايي تحريف به وجود مي آيد، اشتها افزايش مي يابد، مخصوصا در مورد غذاهاي شيرين.

حشيش

از اثرات كوتاه مدت ديگر مصرف حشيش عبارتند از: خواب آلودگي ، قرمز شدن چشمها، افزايش ضربان قلب، خشكي دهان و گلو، گشادگي مردمك چشم، مختل شدن قوه حافظه و تمركز فكري به طور موقت، اختلال درك زمان و مكان، اضطراب، افسردگي، هيجان، تحرك زياد، تحريك پذيري، تند مزاجي، بي قراري، پر حرفي، خنده هاي بي دليل، احساس طرد شدگي، ترس و وحشت، دگرگوني و تغيير شكل فضا و زمان – اختلال در هماهنگي و تعادل در راه رفتن، احتمالا اوهام كه اغلب توام با حالت پارانويايي به خصوص در مصرف مقدار زياد آن همراه است. دوز معمولي آن، مهارتهاي كاربردهاي ماشيني را لطمه مي زند، از اين رو به خصوص رانندگي در حين مصرف حشيش بسيار خطرناك است ، ماده T. H. C. كه تركيب فعال حشيش است در بدن افرادي كه تصادفات شديد رانندگي داشته اند و منجر به جراحات سختي گرديده، ديده شده است.

اثرات عمده بلند مدت:

تحقيقات نشان مي دهد كه اثرات سوء مصرف حشيش به خصوص در بين جوانان و بزرگسالان حتمي است از جمله: از دست دادن انگيزه و علايق، آسيب به حافظه و تمركز فكر، عدم قابليت رانندگي، كاهش قواي دفاعي بدن در برابر عفونتها و بيماريها، گيجي و سردرگمي، فقدان انرژي و ... در اثر استفاده مرتب و مداوم حشيش پيش مي آيد.

هم چنين خطر ابتلا به برونشيت مزمن، سرطان ريه و بيماريهاي دستگاه تنفسي در مصرف كنندگان منظم حشيش بيش از ديگر گروههاست. كشيدن سيگار ماري جوانا و حشيش آسيب شديدي به دستگاه تنفسي مي زند، زيرا تار موجود در آن، دو برابر قوي تر از تار موجود در سيگار معمولي است. هم جنين عوامل ايجاد كننده سرطان در تار موجود در حشيش خيلي بيش از سيگارهاي معمولي است.

مطالعات و تحقيقات نشان مي دهد كه رشد طبيعي بك نوزاد به وسيله مصرف مرتب حشيش يا ماري جوانا به وسيله مادر، در دوران بارداري مي تواند به طور جدي آسيب ببيند. آزمايشات بر روي حيوانات نشان داد كه نوزادان حيوانات آزمايشگاهي كه در دوران بارداري تحت مصرف اين ماده قرار گرفته بودند، داراي برخي از ناهنجاريها و رفتار غير عادي بودند، در اثر مصرف مداوم وابستگي رواني و تحمل ايجاد مي شود، نشانه هاي ترك شامل اضطراب، عصبانيت، از دست دادن اشتها و بي خواب و بد خوابي است.

روغن حشيش:
روغــــن غليظ سبزه تيره يا قهوه اي مايـــــل به قرمز است كه از تصفيه حشيش با يك ماده محلل ارگانيك بدست مي آيد و معمولا آن را به توتون داخــــل سيگار ماليده و به صورت دود كردني مصرف مي شود.

تي. اچ. سي. (T. H. C.)

يك تركيب حلال در حشيش است و به طور خالص، يك تركيب شيميايي است. THC به ندرت در خيابان قابل دسترسي و خريد و فروش است و آنچه كه به نام THC فروخته مي شود، معمولا پي. سي. پي يا ال. اس. دي است.

THC مخفف (Tetra Hydro Cannabinol) يكي از عناصر فعال شاهدانه است. THC يك ماده قوي توهم زاست، و اثرات شيميايي آن شباهتهايي به L. S. D. دارد كه عبارتند از تغييرات در رفتار، اختلال در حس زمان و حواس بينايي و شنوايي، از خود بي خود شدن. با اين همه شواهدي وجود دارد كه نشان مي دهد احتمالا اين دو دارو از طريق مكانيسم هاي بيوشيميايي مختلفي عمل مي كنند و اثرات آنها روي عملكرد مغز متفاوت است

ماری جوانا

بيشتر از قسمت هاي فوقاني برگ ها، گل و تخمكهاي شكفته شده بوته شاهدانه جنس ماده كه بريده و خشك شده تهيه مي شود و در رنگهاي سبز متمايل به خاكستري و قهوه اي وجود دارد. داراي بوي تند و به صورت كشيدني در پيپ يا سيگارهاي دست پيچ استفاده مي شود.

نامهاي خياباني آن Potherbs Grass, pot, Weed, Mary Jane و ... مي باشد.

اثر آن به صورت كشيدني 2 تا 4 ساعت و در موارد خوردني 5 الي 12 ساعت طول مي كشد. در عين حال كه موجب حالت سرخوشي و كيف مي شود، غالبا هوشياري و خود آگاهي مصرف كننده به هم مي خورد و دچار تحريف ادراكات، عدم هماهنگي و توازن، گيجي، افزايش ضربان قلب و تنفس مي گردد. فرد مصرف كننده آن تمايل به پر حرفي و خنده هاي بيش از حد دارد، و اين آثار تا چندين ساعت پايدار است، ماري جوانا را – در عين حال كه ماده اعتياد آور سبك است و حتي آن را مدخل ورود به دنياي مواد اعتياد آور قوي معرفي كرده اند – بايد يك ماده توهم زا به حساب آورد، تحريف ادراك حسي، اختلال درك زمان و مكان، افزايش حساسيت به صدا، افزايش تلقين پذيري، احساس دارا شدن يك درك عميق تر از معاني اشيا، احساس قدرت بيش از حد، شوريدگي يا اغتشاش فكري، تيرگي، هوشياري، گيجي، نگراني، ترس، سرگرداني و توهمات از اثرات و خطرات عمده مصرف اين ماده است. در ميان افرادي كه مصرفشان خيلي زياد است ميزان اختلالات عصبي و شخصيتي بيش از افراد عادي است. ماري جوانا وابستگي رواني نسبتا خفيفي به دنبال مي آورد.

ترامادول : اعتیاد آور خاموش

(tramadol (Tramadol یک مسکن شبه مخدر است که با اسم های تجاری Ultram, Ultram ER (و بایومادول)از سال 1995 وارد بازار دارویی شده است.در ابتدا تصور می شد که به دلیل اثرات خفیفی که ترامادول در تسکین درد داشته و هم چنین به دلیل خواص مخدری ضعیفی که دارد، می توان از آن به عنوان داروی ترک اعتیاد استفاده کرد اما بعدها گزارشاتی از وابستگی و علایم شدیدتری از ترک مصرف (به دلیل اثر دارو بر گیرنده های مخدر(µ-opioid) در دستگاه عصبی مرکزی)در افرادی که از آن به عنوان داروی ترک اعتیاد یا برای کاهش درد ناشی از ترک اعتیاد استفاده می کردند،ارائه شد.در صورت اعتیاد به ترامادول، ترک اعتیاد باید تحت نظر پزشک و به صورت کاهش تدریجی دوز مصرفی باشد. موارد مصرف قانونی: ترامادول برای تسکین دردهای متوسط تا شدید در بزگسالان استفاده می شود. اطلاعاتی که در مورد ترامادول باید بدانیم نکته مهم:افرادی که به مواد مخدر یا الکل معتاد هستند نباید از ترامادول استفاده کنند. در این افراد در صورت مصرف ترامادول ممکن است تشنج ایجاد شود.احتمال تشنح در افرادی که سابقه ی تشنج یا سابقه ی جراحت مغزی دارند و یا از داروهایی مثل ضدافسردگی ها،شل کننده های عضلانی و داروهای ضد تهوع و استفراغ استفاده می کنند،بیشتر است. استفاده بیش از حد (Overdose ) می تواند کشنده باشد.علایم Overdose دارو عبارتند از: خواب آلودگی،تنفس کم عمق،کندی ضربان قلب،ضعف مفرط،پوست سرد و مرطوب ، احساس سبکی سر،غش یا کما. به دلیل وابستگی که ترامادول ایجاد می کند،نباید مصرف آن را به دیگران توصیه کرد(به ویژه فردی که سابقه اعتیاد دارویی دارد) و تنها باید توسط فردی که دارو برای او تجویز شده استفاده شود.ترامادول می تواند باعث اختلال واکنش های عصبی و قدرت تفکر فرد شود، از این رو هنگام استفاده از این دارو از رانندگی خودداری شود. مصرف ترامادول را نباید به طور ناگهانی قطع کرد، قطع ناگهانی ترامادول باعث سندرم ناخوشایند قطع مصرف می شود که علایم آن عبارتند از: اضطراب،تعریق،تهوع،اسهال،، لرز،توهم،اختلال خواب یا مشکلات تنفسی . نباید ترامادول را همراه با این مواد استفاده کرد:
- الکل یا مواد مخدر -داروهای مخدر ضد درد - داروهای آرامش بخش از قبیل والیوم - داروهای ضد افسردگی و ضد اضطراب
- داروهای ضد اختلالات دو قطبی و اسکیزوفرنی(جنون جوانی) ترامادول در دوران حاملگی و شیردهی به دلیل اثرات مضر بر روی جنین و نوزاد منع مصرف دارد. ترامادول نباید برای افراد زیر 18 سال تجویز شود. نحوه مصرف دارو قرص های ترامادول را نباید خرد کرد (از پودر قرص خرد شده نباید به صورت استنشاقی یا رقیق شده با مایع استفاده کرد چون باعث اثرات تهدید کننده حیات،Overdose یا مرگ می شود)،این دارو تنها به صورت قرص خوراکی استفاده می شود.در صورتی که با تجویز پزشک ترامادول مصرف می کنید،بدون کم و کاست از نسخه ی پزشک پیروی کرده و از مصرف دوزهای بالاتر دارو خودداری کنید.نباید بیش از 300 میلی گرم در روز استفاده شود.ترامادول را با یک لیوان پر آب مصرف کنید.هم چنین می توان دارو را با یا بدون غذا مصرف کرد اما هر بار به روشی مشابه از دارو استفاده کنید(مثلاً اگر بار اول با غذا مصرف می کنید تا آخر دوره درمانی همین روش را ادامه دهید). اگر از قرص های آهسته رهش استفاده می کنید ممکن است قرص را در مدفوع خود ببینید که امری طبیعی است.دوزهای مصرفی خود را بدون نظر پزشک تغییر ندهید. در صورت فراموش کردن یک دوز در اولین فرصت دوز فراموش شده را مصرف کنید ، اگر نزدیک دوز بعدی دارو باشد،بدون توجه به دوز فراموش شده،زمان بندی دارویی را رعایت کنید. اثرات جانبی دارو - علایم آلرژی از قبیل خارش،مشکلات تنفسی،ورم صورت،لب ها و زبان یا گلو - تشنج -راش های قرمز،تاول پوستی - تنفس کم عمق و ضربان ضعیف
اثرات جانبی کم اهمیت تر: - خواب آلودگی و گیجی،تهوع،استفراغ،یبوست،ک اهش اشتها، لکه های بینایی،فلاشینگ(قرمزی،گرمی ) و بی خوابی.

سوء مصرف داروهای مرفین‌دار و داروهایی که جایگزین مواد مخدر بصورت آگاهانه و غیر آگاهانه مدت‌ها است که در همه جای دنیا بخصوص کشور ما متداول به یک معضل تبدیل شده است. داروهایی مثل ترامادول که وابستگی‌شان کمتر از مواد مخدر دیگر نیست و از طرفی به علت آن که از مواد شیمیایی مصنوعی تهیه شده دارای عوارض جانبی بیشتری نسبت به مواد مخدر است. در این بین معتادان به علت عدم آگاهی و شناخت این داروها گاهی با هدف ترک مواد مخدر به سمت مصرف آن می‌روند و در واقع از چاله به چاه می‌افتند.
بنابر گزارشات متقاضیان دریافت ترامادول اکثراً از قشر نوجوان و جوان هستند. یک بسته قرص 10 عددی ترامادول50، 400 تومان و ترامادول 100، 500 تومان است. بنابر گزارش پزشک داروخانه‌ای که تمایل نداشت نامش ذکر شود از هر 100 نفری که به داروخانه مراجعه می‌کنند 70 نفر تقاضای دریافت ترامادول دارد که 40 نفر آن‌ها از قشر نوجوانان مدرسه‌های راهنمایی و یا دبیرستان هستند. بر اساس آمار بررسی شده از تیر ماه 1381 تا پایان مهر 1382 تعداد 162 مورد گزارش عارضه دارویی مربوطه به ترامادول از 49 شهرستان مختلف به مرکز ثبت عوارض جانبی ایران (ADR) ارسال شده است. سوزش سینه، تنگی نفس شدید، افت فشار خون و حتی مرگ در اثر تزریق در مجموعه گزارشات دیده می‌شود. (اگر چه ارتباط موارد مرگ گزارش شده با مصرف ترامادول به اثبات نرسیده است) این عوارض در هر دو نوع داروهای خارجی و تولید داخلی به یک میزان گزارش شده است. بر اساس گزارش فوق ترامادول ترکیبی صناعی است که به عنوان ضد درد (شبیه به داروهای مخدریا اپیوئیدی) کاربرد دارد. اشکال دارویی آن که در بازار دارویی ایران موجود است به صورت قرص و کپسول 50 و 10 میلی‌گرمی و آمپول 100 میلی‌گرم در هر میلی لیتر می‌باشد. این دارو در درمان دردهای نسبتاً شدید حاد یا مزمن از قبیل دردهای بعد از عمل جراحی و یا دردهای سرطانی توسط پزشکان تجویز می‌شود. با توجه به اینکه این دارو از گروه ضد درد مخدر است اثرات وابستگی و عوارضی شبیه به داروهای مخدر از قبیل سرگیجه، خواب آلودگی، یبوست، تعریق، خارش و در مواردی نادر کاهش فعالیت سیستم تنفس در بدن ایجاد می‌کند و در نتیجه با قطع ناگهانی ترامادول بعد از مصرف طولانی مدت آن، علایم ترک مورفین در بدن مانند بی‌خوابی، تحریک پذیری، تشنج، لرزش، تهوع، استفراغ، درد عضلات و شکم و ... (علایم Withdrawal) ظاهر می‌گردد. در پایان این گزارش با توجه به مصرف خود سرانه و به منظور کاهش مصرف بی‌رویه این فراورده دارویی نکاتی ذکر شده است که با هم می‌خوانیم. از مصرف خودسرانه دارو به دلیل ایجاد وابستگی بعد از مصرف و تمایل به مصرف مجدد دارو، جداً خودداری شود. این دارو باید فقط با تجویز پزشک مصرف شود. از تجویز ترامادول برای دردهای خفیف تا متوسط «مانند سر دردهای معمولی، دردهای عضلانی، سرماخوردگی و موارد مشابه آن» خودداری شود و این دارو فقط در دردهای متوسط تا شدید با نظر پزشک قابل مصرف است. ایمنی و اثر بخشی مصرف ترامادول در کودکان زیر 16 سال ثابت نشده است و مصرف آن در این گروه سنی توصیه نمی‌گردد و در افراد مسن نیز باید با احتیاط مصرف شود، واکنش‌های آنافیلاکتیک کشنده و سایر واکنش‌های ازدیاد حساسیت مانند خارش، کهیر برونکواسپاسم و آنژیوادم ممکن است بروز نماید و در بیماران با سابقه حساسیت به کدئین و سایر اپیدئیدهامصرف این دارو توصیه نمی‌شود، با توجه به بروز علایم شبیه به ترک مخدرها، از قطع ناگهانی دارو بعد از مصرف طولانی مدت آن خودداری شود، در صورت بروز خواب آلودگی شدید، سرگیجه و ضعف عضلانی شدید حتماً با پزشک معالج مشورت نمایید.

کانابیس چیست؟

"کانابیس ساتیوا" یا همان گیاه شاهدانه قرن‌ها براى مصارف صنعتى و طبى و به خاطر اثرات روانگردان يا برانگيختگى ذهنى حاصل از آن كشت مى‌شده است. مارى جوانا، حشيش و روغن حشيش همگى از گياه كانابيس گرفته مى‌شوند. نام‌هاى عاميانه فرآورده‌هاى كانابيس، مارى جوانا (گراس، علف، بنگ، دوا و...)، حشيش، روغن حشيش (روغن علف، روغن عسل) و، چرس است.
كانابيس گياه بومى خاص استوايى و آب و هواى معتدل است. عمليات غيرقانونى مدرن براى كشت اين گياه، از روش هاى پيشرفته براى توليد انواع پرقدرت آن استفاده مى‌كند.
بيش از شصت و يك ماده شيميايى كه "كانابينوييد" ناميده مى‌شوند، از گياه كانابيس به دست مى‌آيند. THC (دلتا- ۹- تتراهيدروكانابينول)، كانابينوئيد اصلى روان گردان و عامل اصلى بالا رفتن خلق در زمان استعمال مارى جوانا یا حشیش است.
سطح THC موجود در گياه كنفى كه براى مصارف صنعتى كشت مى‌شود، بسيار ناچيز است.
رشته هاى كنف براى ساختن طناب، پارچه و كاغذ به كار مى‌روند. دانه‌هاى آن حاوى مقدار زيادى پروتئين هستند و روغنى توليد مى‌كنند كه داراى ارزش غذايى و صنعتى است.
بسيارى از ادعاها در مورد مصارف مارى جوانا در پزشكى از نظر علمى به اثبات نرسيده‌اند، اما پژوهش ها نشان مى‌دهد كه THC و ساير كانابينوئيدهاى خالص مى تواند در برطرف كردن تهوع و استفراغ و افزايش اشتها موثر باشند.
اين خاصیت مى‌تواند براى افراد مبتلا به ايدز يا كسانى كه داروهاى شيمى درمانى دريافت مى كنند، موثر باشد. براى پى بردن به ارزش طبى مارى جوانا در تسكين درد، كاهش اسپاسم هاى عضلانى و كنترل برخى انواع صرع نياز به پژوهش هاى بيشترى است.

فراورده‌های کانابیس
"مارى جوانا" جوانه و برگ گياه خشك شده كانابيس است. رنگ آن از سبز مايل به خاكسترى تا قهوه اى مايل به سبز متغير بوده و مى تواند حاوى تخم و ساقه باشد.
"حشيش" صمغ متراكم شده و خشك شده گل‌هاى كانابيس است. رنگ آن از قهوه‌اى تا سياه متغير است و به صورت قطعه‌اى به فروش مى‌رسد.
"روغن حشيش" از راه جوشانيدن گل ها يا صمغ كانابيس در حلال آلى به دست مى آيد و ماده اى چسبنده به رنگ قهوه اى مايل به قرمز يا سبز است. ميزان THC در هريك از گونه هاى كانابيس متفاوت است.
گرچه حشيش عموماً قوى تر از مارى جوانا است ولی روغن حشيش معمولاً قوى ترين شكل موجود است.
مارى جوانا، حشيش يا روغن حشيش گاه با تنباكو مخلوط شده و به شكل سيگار پيچيده مى شود كه به "سيگارى" معروف است و يا اينكه توسط پيپ استعمال مى شود. كا
نابيس گاه در خوراكى هايى مثل كيك هاى شكلاتى و يا نوشيدنى ها به كار مى رود.انواع مصنوعى THC تحت عنوان "مارينول" توليد مى شوند. يك كانابينوئيد مصنوعى (نابيلون) با نام تجارتى "سزامت" به فروش مى رسد. هر دوى اينها براى مبتلايان به سرطان يا ايدز تجويز مى شوند.
كانابيس رايج‌ترين داروى غيرقانونى مورد استفاده در كشور‌هاى غربى است و مصرف آن در ميان دانشجويان پس از الكل و سيگار قرار دارد.با اين وجود كانابيس اكثراً به صورت گه گاه و براى تفنن استعمال مى شود. ميزان هاى ياد شده در ميان مردان به طور چشمگيرى بيشتر از زنان بوده است.
مصرف كانابيس چه احساسى ايجاد مى‌كند؟
تاثبر کانابیس بر فرد بسته به عوامل زیر بستگی دارد:

* مقدار مصرف.
* مدت و تعداد موارد مصرف.
* نحوه مصرف یه شکل خوراکی یا تدخینی.
* خلق و انتظارات فرد و محیطی که د رآن قرار دارد.
* سن فرد.
* بیماری‌های جسمی یا روانی فرد.

زمانى كه افراد براى اولين بار كانابيس را مورد استفاده قرار مى‌دهند، اغلب احساس برانگيختگى روانى مى كنند، البته اين اثرات با تكرار مصرف نيز ايجاد مى‌شوند. تجربه افراد گوناگون از مصرف كانابيس متفاوت است.
برخى احساس آرامش و سرزندگى كرده، پرحرف و شوخ‌طبع مى‌شوند، حال آنكه برخى ديگر احساس اضطراب، ترس، ناآرامى و گيجى مى‌كنند.علاوه بر آن نوع برانگيختگى فرد از هر نوبت مصرف تا نوبت بعدى مى تواند متفاوت باشد.
كسانى كه با مصرف دارو آشنا هستند و در اين كار حرفه اى شده اند، مى دانند چه زمانى مقدار كافى دريافت كرده اند و كى بايد مصرف را متوقف كنند و كنترل بيشترى نيز بر اثرات آن دارند، حال آنكه افراد تازه كار اين توانايى را ندارند.
كانابيس در دوزهاى پايين، ادراك و حس را اندكى مختل مى‌كند. كسانى كه دارو مصرف مى‌كنند، مى‌گويند كه صداى موسيقى را بهتر مى‌شنوند، رنگ ها را درخشان مى‌بينند و زمان براى آنها طولانى تر مى‌شود. همچنين مى‌گويند كه حس چشايى، لامسه و بويايى آنها تقويت شده و از بدن خويش آگاه تر مى‌شوند. برخى از اين وضع لذت مى‌برند، حال آنكه بقيه آن را ناراحت كننده مى‌يابند.
دود كردن مقادير بيشتر مى‌تواند برخى اثرات مطلوب كانابيس را شدت بخشد، اما احتمال واكنش هاى ناخواسته و نامطلوب بيشتر است.
مصرف بيش از اندازه مى‌تواند احساس از دست دادن كنترل، گيجى، بى قرارى، پارانويا و وحشتزدگى را سبب شود.
توهم كاذب (ديدن چيزها و رنگ هايى كه مى‌دانيد واقعى نيستند) يا توهم واقعى (زمانى كه ارتباط شما با واقعيت گسسته مى شود) مى تواند روى دهد.
اثرات فيزيكى كانابيس شامل قرمزى چشم‌ها، خشكى دهان و گلو، تحريك سيستم تنفسى (به دليل دود ناشى از آن) و اتساع برونش‌ها (گشاد شدن راه هاى هوايى) است. اشتها و سرعت ضربان قلب افزايش مى يابد، حال آنكه فشار خون، تعادل و پايدارى كاهش مى‌يابد. كانابيس مى‌تواند سبب خواب آلودگى يا ناآرامى شود و اين بستگى به مقدار داروى دريافت شده و پاسخ فرد بدان دارد.
اين احساسات براى چه مدت دوام دارند؟
زمانى كه كانابيس به شكل دود استعمال مى‌شود، اثر آن تقريباً بلافاصله ظاهر مى‌‌شود و مى‌تواند تا چند ساعت باقى بماند و اين بستگى به مقدار داروى دريافتى دارد.
زمانى كه دارو بلعيده مى شود، اثر آن يك ساعت بعد احساس مى‌شود و بيش از زمانى كه به صورت دود استعمال مى شود، باقى مى ماند.
گرچه اثرات دارو فقط براى چند ساعت پس از دود كردن آن دوام دارد، THC در سلول هاى چربى ذخيره شده و طى چند روز يا چند هفته از بدن خارج مى‌شود و اين بستگى به دفعات مصرف و مقدار دريافتى دارد، به همين دليل است كه تست هاى كانابيس مدت طولانى پس از ناپديد شدن آثار دارو باقی می‌مانند.
خطرات کانابیس
تا به حال هيچ كس بر اثر مصرف بيش از اندازه كانابيس نمرده است، اما كانابيس ادراك عمق، گستره توجه و تمركز را مختل و زمان واكنش را كند مى‌كند و قدرت عضلانى را مى كاهد و همه اينها بر توانايى فرد در زمان رانندگى اثر مى كنند.
كانابيس و الكل اگر همراه با يكديگر استفاده شوند، اثرات يكديگر را تشديد مى‌كنند و مى‌توانند صدمات شديدى ايجاد كنند.
مسموميت با كانابيس تفكر و حافظه كوتاه مدت را تحت تاثير قرار مى‌دهد. استعمال كانابيس در مدرسه يا در حين كار مى‌تواند يادگيرى و عملكرد فرد را مختل كند.
فرآورده هاى غيرمجاز كانابيس ممكن است توسط ساير داروها، آفت‌كش ها يا قارچ هاى سمى آلوده شده باشند.
دوزهاى بالاى كانابيس به ويژه زمانى كه بلعيده شوند، مى‌توانند روان پريشى ناشى از مسموميت را سبب شوند. علائم آن شامل توهمات ديدارى و شنيدارى، هذيان‌هاى پارانوييد، گيجى و فراموشى است. با قطع مصرف كانابيس، اين علائم معمولاً ظرف يك هفته ناپديد مى‌شوند.
مصرف كانابيس سرعت ضربان قلب را بالا برده و فشار خون را پايين مى‌ورد. در بيماران مبتلا به آنژين صدرى و يا ساير بيمارى هاى عروق كرونر،خطر حمله قلبى با مصرف كانابيس افزايش مى يابد.
مصرف كانابيس در باردارى مى‌‌تواند بر جنینن تاثير بگذارد. تحقيقات نشان مى‌دهد كه ممكن است بين مصرف كانابيس در باردارى و مشكلات خفيف شناختى در كودكان رابطه‌اى وجود داشته باشد. دود كانابيس حاوى بسيارى از مواد شيميايى است كه در دود سيگار يافت مى‌شود و براى جنين خطرناك است.
آيا كانابيس اعتيادآور است؟
مصرف کانابیس ممکن است اعتیاد ایجاد کند. كسانى كه كانابيس را به طور منظم مورد استفاده قرار مى‌دهند، ممکن است، وابستگى خفيف جسمی و يا روانی به آن پيدا كنند.
كسانى كه دچار وابستگى روانى هستند، سرخوشى و آرامش ناشى از استعمال دارو را طلب مى‌كنند. دارو براى آنها بيش از اندازه اهميت مى‌يابد و ممكن است احساس كنند كه بدان نياز دارند و اگر نتوانند آن را به دست آورند، دچار اضطراب مى‌شوند. مصرف متناوب و طولانى مدت دارو مى‌تواند به وابستگى جسمی منتهى شود.
كسانى كه دچار وابستگى جسمی مى‌شوند، ممكن است با قطع ناگهانى مصرف سندرم ترك را به صورت خفيف تجربه كنند.
علائم ترک ممکن است شامل تحريك پذيرى، اضطراب، اختلال گوارشى، بى‌اشتهايى، تعريق و اختلال خواب باشد، اين علائم عموماً براى حدود يك هفته باقى مى‌مانند، گرچه ممكن است اختلال خواب بيشتر طول بكشد.
اثرات طولانى مدت مصرف كانابيس
کسانی که کانابیس را مقادير زياد يا به طور منظم مورد استفاده قرار مى‌دهند و يا كسانى كه به بيمارى هاى خاص داخلى يا روانپزشكى مبتلا هستند، در معرض خطر اثرات طولانى مدت زير هستند:

دود كانابيس داراى قطران و ساير عوامل سرطان‌زاى شناخته شده است. كسانى كه كانابيس را به صورت تدخین مصرف مى‌كنند، غالباً افراد تمايل دارند كه دود ********** نشده را به درون شش‌های‌نشان بفرستند تا به حداکثر اثر برسند. اين كار خطر سرطان را افزايش مى دهد.
استعمال دود كانابيس موجب تحريك و آسيب سيستم تنفسى مى‌شود. دود كردن مارى‌جوانا براى زمانى دراز با برونشيت رابطه دارد. يك بررسى تخمين زده است كه سه تا چهار "سيگارى" در روز همان صدمه اى را ايجاد مى‌كند كه ۲۰ نخ يا بيشتر سيگار معمولى در روز آن را سبب مى‌شود.
مسموميت مزمن با مصرف كانابيس غالباً انگيزه فرد را براى كار و مطالعه كاهش مى‌دهد، گرچه اين اثر با قطع مصرف دارو از بين مى‌رود.
ممكن است رابطه‌اى ميان مصرف منظم كانابيس و شروع بيمارى اسكيزوفرنى وجود داشته باشد، اما مشخص نيست كه آيا مصرف كانابيس منجر به بروز علائم مخفى اسكيزوفرنى مى‌شود يا اينكه بروز تدريجى علائم روان پريشى است كه سبب مى شود فرد براى كنار آمدن با علائم بيمارى به كانابيس پناه ببرد.
شواهد نشان مى دهد كه مصرف مداوم كانابيس در بيماران مبتلا به اسكيزوفرنى علائم روان پريشى را تشديد كرده و دوره بيمارى را وخيم تر مى‌كند.
مصرف طولانى كانابيس در مقادير زياد مى‌تواند توجه، حافظه و توانايى پردازش اطلاعات پيچيده را براى هفته ها، ماه‌ها و حتى سال‌ها پس از قطع دارو مختل کند.

پان پراگ

پان فقط كمي قوي تر از سيگار!

اما ماده «پان پراگ» چيست؟
پان ماده غليظ سرخ رنگ و دست سازي است كه ا ز برگ درخت مخصوصي ساخته مي شود و تركيبي از تنباكو، آهك، ادويه هاي معطر، ساخارين، خاكستر و اسانس هاي غيرمجاز است. ضمن آن كه تركيبات ديگري نيز مانند آرسنيك، سرب و منيزيم در آن ديده مي شود.

اين ماده در قالب پودر، آدامس، پاستيل يا در بسته بندي هاي جذاب و رنگي حتي با طعم هاي مختلف گياهي مانند نعنا ارائه مي شود و به صورت مكيدني يا جويدني مورد استفاده قرار مي گيرد.

رنگ قرمز حاصل از مصرف اين ماده كاملا مشخص است به نحوي كه در پاكستان و هندوستان آب دهاني كه افراد بعد از مصرف كردن بر زمين مي اندازند روي سطح خيابان، رنگي قرمز به جاي مي گذارد.

ماده شبه مخدر «پان» قيمت پاييني دارد .
مصرف اين ماده هنوز در كشور ما فراگير نيست. (مشاهدات حاكي از آن است كه اين ماده در استان هاي جنوبي و حتي غربي كشور مصرف مي شود).

عوارض مصرف اين ماده
احساس سبكي در سر،
گيجي و شعف،
بدرنگ شدن دندان ها،
احساس رخوت و كسلي و نداشتن تعادل
ضمن آن كه عوارض گوارشي و قلب و عروقي و يا بيماري هاي كليوي هم از ديگر عوارض مصرف اين مواد است

مصرف اين ماده در افغانستان و پاكستان متأثر از ارتباطات خانوادگي و قومي است و خوش بختانه در كشور ما هنوز شيوع ندارد و عوارض آن به گونه اي نيست كه نياز به درمان داشته باشد چرا كه فرد به صورت آدامس آن را مي جود و بعد از چند ساعت بيرون مي اندازد. اما اگر مصرف آن زياد شود مي تواند عوارض مواد مخدر را داشته باشد.

«پان» (paan) يا «پان پراگ» يكي از مواد پرمصرف رايج در پاكستان- در كنار چاآليا (chaalia)، گوتكا (gutkha) و نيس‌وار (niswar) است. شيوع مصرف اين محصولات جويدني- به‌ويژه چاآليا و گوتكا- در بين جوانان پاكستاني به‌سرعت رو به افزايش است. اين ماده در فرهنگ و سنت مردم هند به‌عنوان يك ماده خوشبوكننده و تميزكننده دندان‌ها استفاده مي‌شود.

استفاده از پان، ريشه در فرهنگ هندي دارد. هندي‌ها معمولا اين ماده را به عنوان نشانه‌اي از مهمان‌نوازي براي مهمانان خود مي‌آورند.
علاوه بر اين، به دانه درخت بتل در زبان اردو، سوپاري (supari) يا چاآليا نيز گفته مي‌شود كه در مواردي توزيع پان‌پراگ با اين اسامي نيز صورت مي‌گيرد.
چهارمين روانگردان جهان

پان كه در كشورهاي اندونزي، مالزي، فيليپين، چين، تايوان، كامبوج، ويتنام، لائوس، هند و پاكستان قرن‌هاست به عنوان يك ماده نشئگي‌آور و در عين حال خوشبوكننده دهان مصرف مي‌شود، ‌چهارمين ماده پرمصرف جهان بعد از تنباكو، الكل و كافئين است كه حداقل 10درصد جمعيت دنيا در كشورهاي آسياي جنوب شرقي- به‌ويژه هند و پاكستان- اين ماده را مصرف مي‌كنند.

mbayat, میگم چرا نیستین...

دستتون درد نکنه.

[b]romance[/bچند روزیه سرم شلوغه خفن!
تازه مدیریت کمپ خودش کمر شکنه!
منتظر یاری شما برای جونگرفتن این تاپیک هستم و از نظراتو مقالات شما استقبال میکنم.

فن سيكليدين ( pcp)

Pcp در اواخر دهه 1950 به عنوان يك داروي بيهوشي ساخته شد ولي به دليل عوارض جانبي همچون : روان آشفتگي و گمگشتگي مصرف آن در اواخر دهه 1960 به عنوان مواد مخدر تحت سو مصرف قرار گرفت كه در آن سالها به نام سرنيلان و به عنوان يك د اروي بيهوشي براي حيوانات مورد مصرف قرارمي گرفت و در حال حاضر هيچگونه استفاده قانوني پزشكي ندارد و به صورت مخلوط با ساير توهم زاها شيوع گسترده اي پيدا كرد ه است .

Pcp خالص پودر كريستالي سفيد رنگي است كه به راحتي در آب قابل حل مي باشد اما امروزه تركيب آن با مواد ديگر باعث تغيير رنگ از آجري تا قهوه اي و تغيير شكل از پودر به آدامس شده است . مواد شيميائي مورد نياز براي ساخت آن بسيار ارزان و قابل دسترس مي باشند و به صورت قرص ، پودر ، كريستال وجود دارد كه با توتون سيگار يا گراس مخلوط شده و تدخين مي گردد .مي شود آنرا انفيه كرد و يا از هر غشا مرطوبي ( واژن ، ركتوم ، چشم ) قابل حل است .
اين ماده بسيار سريع و در مدت چند ثانيه اثر مي كند . در دوز هاي پائين تر احساس آرامش كاذب ، مورمور شدن و كرختي ايجاد مي كند و بتدريج تبديل به احساس جدائي ، دوري و بيگانگي نسبت به محيط پيرامون مي شود . بريده بريده حرف زدن ، عدم تعادل و هماهنگي در اندام ها همراه باحس قدرت و احساس شناور بودن مي شود كه از 4 تا 6 ساعت ادامه دارد . افسردگي متعاقب دوز حاد آن تا 24 ساعت ادامه مي يابد . در دوزهاي بالاتربرخي افراد دچار گيجي ،محبت، حالت آزار رساننده و اضطراب شديد مي شود و در اين مرحله منجر به خشونت هاي شديد رفتاري مي گردد كه يكي از خطرناك ترين عوارض سو مصرف pcp مي باشد و به مرگ فرد مصرف كننده و يا هر شخص ديگري منجر مي شود .
در صورت مصرف مداوم عوارضي چون خيرگي بدون هدف ، حركات سريع چشم ، راه رفتن نا متعادل ، توهمات شنوائي ، تغيير اشكال هندسي ، اختلالات رفتاري و فراموشي ظاهر مي شود . pcp همانند اغلب مواد مخدر توهم زا وابستگي جسماني حاد ايجاد نمي كند ولي اين ماده به ميزان زيادي باعث ايجاد وابستگي رواني مي شود.

تاريخچه ريتالين
«متيل فنيديت» (MPH) با نام تجاري «ريتالين» توسط كمپاني داروسازي «نوارتين» در سال 1954 به بازار دارويي دنيا عرضه شد. در ابتدا قرار بود اين دارو براي درمان افسردگي، خواب آلودگي در طول روز و سند رم خستگي مزمن استفاده شود اما بتدريج با پيشرفت علم و تجربه هاي گوناگون مشخص شد مي توان از اين دارو در درمان كودكاني كه دچار اختلال بيش فعالي و كم توجهي هستند (ADHD) نيز استفاده كرد.
در ابتدا تمام ماجرا از كالجهاي آمريكايي و استراليايي شروع شد. قرص «ريتالين» خواصي شبيه آمفتامين (همان قرصي كه به اكستازي مشهور است) دارد و دانشجويان به دليل تأثير آن در درمان خواب آلودگي در طول روز، براي درس خواندن و يا مهماني هاي شبانه شان چند عدد از اين قرصها را مصرف مي كردند.
سوء مصرف قرص هاي ريتالين ( متيل فندیت)
قرص هاي ريتالين در وهله اول براي درمان يکي از انواع اختلال بيماريهاي رواني دوران کودکي به نام "بيش فعالي همراه با نقص توجه" استفاده مي شود, در مواقعي نيز توسط پزشکان براي درمان بيماران مبتلا به " حمله خواب" تجويز مي شود. همچنين ريتالين به عنوان دارويي با اثر سريع در درمان افسردگي كاربرد دارد. ولي در سال هاي اخير مصرف خود سرانه اين دارو در کشور ها رو به افزايش گذاشته است که عدم آگاهي از آثار و ويژگي هاي اين قرص مي تواند نگران کننده باشد. هم اکنون گزارش هاي متعددي وجود دارد که برخي از افراد براي بيدار ماندن در شبهاي امتحان به جاي مصرف قهوه و چاي از قرص هاي ريتالين استفاده مي کنند. شواهد متعدد حاکي از آن است که اين افراد از اين قرص ها استفاده مي کنند تا بتوانند چندين ساعت متوالي بيدار بمانند و به شکل غير معمولي تمرکز خود را در مدت طولاني حفظ کنند
آثار مصرف ريتالين:
از آنجا که ريتالين دارويي است که توسط پزشکان تجويز مي شود, مصرف کنندگان تصور مي کنند اين قرص ها بي خطرند و آن " بد نامي " مواد مخدر را ندارند. در حالي که عوارض مصرف خودسرانه اين قرص ها مي تواند در حد مواد ديگر نظير کوکايين و آمفتامين باشد. پزشکان و روانپزشکان با صراحت اعلام مي‌كنند ترك كردن داروهاي محرك آمفتاميني نظير ريتالين و اكستازي، بسيار سخت‌تر و پيچيده‌تر از كراك، هرويين و ساير مواد مخدر است. استفاده محدود و كنترل شده ريتالين باعث عادت كردن بدن مصرف كننده به دوزهاي پايين و در نتيجه ايجاد علاقه فرد به استفاده از دوزهاي بالاتر و حتي مصرف داروهاي سنگين‌تر و خطرناك‌تر مي‌شود.
شايع ترين عوارض مصرف خود سرانه قرص هاي ريتالين عبارتند از:
• عصبي شدن و بي خوابي
• حالت تهوع و استفراغ
• احساس سرگيجه و سردرد
• تغييرات ضربان قلب و فشار خون (که معمولا به صورت افزايش است ولي در مواردي نيز به شکل کاهش ديده مي شود(
• خارش و جوش هاي پوست
• دردهاي شکمي, کاهش وزن و مشکلات معده
• مصرف دايمي و اعتياد(وابستگي(
• بروز حالت هاي روان پريشي (جنون) و علايم وابستگي به ريتالين
• بروز افسردگي پس از قطع مصرف
عوارض مصرف مقادير زياد ريتالين:
• از دست دادن اشتها و سوء تغذيه
• لرزش و پرش عضلات
• تب,تشنج و سردرد
• نامنظم شدن ضربان قلب و تنفس که در مواردي مي تواند به شکل خطرناکي ادامه پيدا کند
• تکرار حرکات و اعمال بي هدف
• بروز حالت هاي پارانوييد(سوء ظن), توهم و هذيان
• احساس حرکت و جنبش حشرات در زير پوست
• مرگ (تاکنون در چند مورد سوء مصرف ريتالين منجر به مرگ شده است)

قرص ها و داروهای روانگردان

اعتياد به قرص و داروهاي روان گردان و شيميايي از زماني شروع شد كه از اين داروها به عنوان داروي ترك يا درمان اعتياد به مواد مخدر سنتي نظير ترياك و همچنين هرويين استفاده شد. در گذشته مواد مخدري كه توسط معتادان مصرف مي شد ، ترياك ، شيره ترياك و در نهايت هرويين بود. اما با ورود قرص‌ها و داروهاي شيميايي و روان گردان به عنوان داروي ترك اعتياد ، اعتياد جديدي تحت عنوان اعتياد به قرص و داروهاي شيميايي و روان گردان پا به عرصه وجود گذاشت كه يكي از مخرب ترين انواع اعتياد به شمار مي رود و اعتياد به آن به مراتب وخيم تر و مخرب تر از اعتياد به هرويين و ترياك است.
مصرف كنندگان اين داروها به منظور ترك يا درمان اعتياد ، مصرف اين داروها را خودسرانه و يا به تجويز متخصصان ترك اعتياد شروع كرد‌ه‌اند و پس از مدتي به مصرف آن ها معتاد شده‌اند. اكثر اين افراد دوباره به مصرف مواد مخدر اوليه خود روي مي آورند در حاليكه اعتياد به قرص نيز به آن اضافه شده است . بعضي از مصرف كنندگان قرص در روز بيش از 300 عدد قرص مصرف مي كنند كه تخريب آن بسيار وحشتناك و در نهايت به اغتشاش شعور و معمولا َ خودكشي منتهي مي شود. بررسي سير تاريخي داروهاي ترك اعتياد كه توسط بعضي از متخصصين تجويز مي شده است ، نشان مي دهد كه اين داروها نه تنها كمكي به حل مسئله درمان اعتياد نكرده اند بلكه باعث حاد شدن قضيه نيز شده است و هر بار با ورود دارويي جديد به عرصه داروهاي ترك اعتياد ، در واقع ماده مخدر جديد و خطرناكي به جمع مواد مخدر و اعتياد آور اضافه شده است .
جهت آشنايي با مهمترين اين داروها ، به اسامي بعضي از آن ها به اختصاراشاره مي شود.
داروهايي كه در حال حاضر بيشترين سوء مصرف را دارند و اعتياد به آن ها نسبتاَ زياد است را مي توانيم به سه دسته كلي تقسيم كنيم .

1- بنزوديازپين‌ها
2- باربيتورات‌ها
3- ضد افسردگي‌هاي سه حلقه‌اي

خانواده بنزوديازپين ها شامل: ديازپام ، لورازپام ، اگزازپام ، پرازپام ، هالازپام ، آلپرازولام ، فلورازپام ، تمازپام ، كلونازپام و كلروديازپوكسايد .

باربيتورات ها شامل: پنتو باربيتال ، آموباربيتال ، سكوباربيتال و فنوباربيتال.

ضد افسردگي‌هاي سه حلقه‌اي شامل: ايمي‌پرامين ، آمي‌تريپ‌تيلين ، نورتريپ‌تيلين ، پروتريپ‌تيلين ، تري ميپرامين ، و دزي‌پرامين مي‌باشند.

داروهاي ديگري نيز از دسته پروپانديول‌ها نظير متروبامات و تايبامات و همچنين آنتي‌هيستامين ها مانند ديفن هيدرامين ، هيدروكسي‌زين ، دوكسي‌لامين و پيريلامين نيز وجود دارند.
در اين ميان داروهايي چون ديفنوكسيلات ، ترامادول و كلونيدين نيز براي ترك اعتياد مصرف زيادي دارند.
نكته مهم اين كه هر كدام از اين داروها در علم پزشكي و تجويز آن‌ها توسط پزشكان محترم براي بيماري‌هاي خارج از حوزه اعتياد به مواد مخدر ، كارايي خاص خود را داشته و در استفاده صحيح آن ها طبق نسخه پزشك هيچ شكي نيست . آنچه كه مدنظر ماست سوءمصرف اين داروها و مصرف خودسرانه به منظور ترك اعتياد و اعتياد به مصرف آن ها در كنار مصرف ساير مواد مخدراست.
يك مصرف كننده قرص كه انواع مختلفي از داروها را در تعداد زياد مصرف مي كند ، به عنوان مثال تعدادي قرص از خانواده بنزوديازپين‌ها به همراه تعدادي ديفنوكسيلات و غيره مصرف مي كند ، راهنمايان كنگره 60 اجازه تغيير در برنامه مصرف او را ندارند.

ممكن است راهنما با اثرات اين داروها تا اندازه اي آشنا باشد اما بايد بدانيم كه هريك از اين داروها به تنهايي و جداگانه ، آن هم در دوزاژ مشخص داراي اثرات تعريف شده و شناخته شده‌اي مي‌باشد. اما زماني كه شخص خودسرانه مقادير بالايي از يك نوع دارو را مصرف مي كند ، به نسبت بالا رفتن دوز يا مقدار مصرف ، اثرات آن دارو تغيير مي كند. معمولاً مصرف كنندگان قرص در اندازه و مقداري مصرف مي كنند كه شايد در هيچ مرجعي به اثرات آن اشاره نشده باشد. به عنوان مثال حداكثر دوز مجاز ديفنوكسيلات در روز 15 ميلي گرم مي‌تواند باشد كه اثرات و عوارض آن مشخص شده است. اما زماني كه شخصي به ميزان 200 يا 300 يا حتي 400 ميلي گرم ديفنوكسيلات مصرف مي كند ، اثرات آن كاملاً ناشناخته است. خدا مي‌داند چه عوارضي در شخص به وجود مي‌آيد . حال در نظر بگيريد كه فردي تعداد زيادي ديفنوكسيلات را به همراه تعدادي ديازپام و تعدادي ترامادول و تعدادي آمي‌تريپ‌تيلين و غيره مصرف مي كند . در اينجا عوارض به وجود آمده ، نه عوارض ديفنوكسيلات است و نه عوارض ديازپام و نه عوارض آمي‌تريپ‌تيلين . بلكه نتيجه سومي است كه از تركيب اين داروها به وجود آمده و كاملاً ناشناخته و عجيب و غريب است. ممكن است در اين حالت ، راهنما با توجه به اطلاعات و تجربيات خود ، مقدار مصرف اين داروها را كم و زياد و يا تغيير دهد و يا بخواهد دارويي را حذف كند . كنگره 60 معتقد است آز آنجايي كه راهنما پزشك نيست به هيچ وجه اجازه تجويز دارو و همينطور تغيير اين داروها يا جابجايي آنها را ندارد.
بايد در نظر گرفت شخص مورد نظر نردبان بلند و خطرناكي را بالا رفته و خود را در وضعيتي خطرناك و بحراني قرار داده است.در اين حالت هرگونه حركت اشتباهي از سوي راهنما ممكن است عواقب بدي را به همراه داشته باشد. به همين دليل كنگره 60 قوياً اعلام مي كند راهنما اجازه چنين دخالتي را ندارد.
در اين وضعيت راهنما فقط مي تواند شخص مورد نظر را آرام آرام از نردباني كه بالا رفته پايين آورد. يعني راهنما مي‌تواند به آرامي در پله‌هاي يك هفته تا 21 روز و مطابق با اصول روش درمان تدريجي و كاهش پله‌اي مصرف ، مقدار مصرف او را همانگونه كه هست كاهش دهد نه اينكه بخواهد آن‌ها را با داروهاي ديگري عوض كند و يا بگويد اين را بخور و اين يكي را نخور. خير، فقط مجاز است مقدار قرص‌ها را كاهش دهد تا جايي كه به صفر برسد.

داروهاي خواب آور : بنزو ديازپين ها
برخي از دارو هائي كه براي درمان بيماري هاي اعصاب و روان تجويز مي گردند در ادامه مصرف نابجا بسيار خطرناك و اعتيادآور هستند كه در دو گروه عمده تقسيم مي شوند كه اغلب براي درمان بي خوابي ،افسردگي تجويز شده اند :

1- بنزو ديازپين ها (ديازپام ها ،اگزازپام ،كلونازپام ،لورازپام ،قلورازپام ،كلروديازپوكسايد ....)
2- باربیتيورات ها (فنوباربيتال .سكوباربيتال )
در پزشكي اين داروها به عنوان ضد اضطراب ،درمان بي خوابي ، ضد تشنج ،شل كننده عضلاني و رفع علائم ناشي از ترك اعتياد تجويز مي شود .
افرادي كه به اين مواد وابسته مي شوند معمولاً در يكي از سه گروه زير قرار مي گيرند :

1- بيماران مبتلا به افسردگي يا اختلالات رواني كه دوز بالائي از اين دارو ها براي مدت طولاني براي آنها تجويز شده است .
2- افرادي كه بطور خودسر براي درمان بي خوابي و كاهش اضطراب ازاين داروها استفاده مي كنند .
3- افراد وابسته به انواع مواد مخدر كه براي رفع عوارض ناشي از ترك ماده مخدر توسط پزشك يا خودسر
با اين دارو ها آشنا شده و پس از عود مجدد اعتياد قادر به قطع دارو ها نبوده و اكنون بالاجبار دارو را همراه ماده مخدر مصرف مي كند كه در ميان این سه گروه ازعوارض بسيار شديدتر و خطرناكتري برخوردار هستند .

مكانيسم اثر داروها :
اين دارو ها از طريق گيرنده گابا در بدن عمل مي كند . نتيجه مطالعات نشان داده كه گيرنده هاي اختصاصي براي بنزو ديازپينها در مغز بصورت پيش سينا پسي وجود دارند و اين ها از طريق گيرنده گابا باعث باز شدن كانال كلر شده و ورود كلر منفي به نرون مي شوند و با اتصال دارو سبب تسهیل اثرطبيعي گيرنده گابا شده و اثرات خود را نشان مي دهند .

در هنگام مسموميت دارویی علائم زير ظاهر مي شود :
گيجي ،افت علائم حياتي و ضعيف شدن رفلكس ها ، كه در اين گونه موارد وادار كردن بيمار به استفراغ و تخليه معده قبل از رسيدن به پزشك ضروري است .

مطالعه برروي بنزو ديازپين ها نشان مي دهد كه اين دارو ها پس از يكماه مصرف ايجاد وابستگي مي نمايد و در هنگام قطع مصرف ،بسته به تعداد ودفعات مصرف علائم محروميت 24 ساعت پس از آخرين مصرف شروع شده و تا 72 ساعت بعد به اوج خود مي رسد كه شامل مواردي نظير :
لرزش ، بي خوابي ، بي اشتهائي ، تهوع ، استفراغ ، كاهش فشارخون ، تشنج و تب بالا و در قطع ناگهاني و به يكباره اين دارو در اغلب موارد منجر به اغما و مرگ مي شود . كه البته زمان شروع علائم و شدت آن بسته به نوع دارو مصرفي و مقدار مصرف آن مي باشد. در هر صورت آن چيزي كه امروزه ثابت شده است ، قطع ناگهاني اين دارو امكان پذير نيست و بايد بصورت تدريجي و در پله هائي منظم اين دارو كاهش پيدا كرده تا عوارض ناشي از ترك به حداقل ممكن خود رسيده تا آثار سو مصرف كاهش پيدا كند .