دارم دیوونه میشم

asal_pooria, منم همینجوریم Sad

تازه وقتی قهر می کنیم بیشترم اینجوری میشم ، همش فکر می کنم الان یه اتفاقی براش میفته و خدا منو بخاطر اینکه باهاش قهر کردم مجازات می کنه Sad

یکاری می کنه حسرت یبار دیگه دیدنش تا آخر عمر رو دلم بمونه و دق کنم بمیرم
نمی دونم چرا وقتی قهریم اینا میان تو کلم!!
اما وقتی با هم خوبیم خیلی بهتره ، کمتر ازین فکرا می کنم

منم یه روزهایی دقیقا مثل شما میشم البته نه هرروز، اما چندروز در ماه که خواه ناخواه حالت روحی آدم دگرگون میشه، ازین فکرها میزنه به سرم... یه جورایی همه چیزو منفی می بینم و فکر می کنم نکنه عزیزترین کسی که در دنیا دارمو از دست بدم...
از دوست داشتن زیادم هست... اما هروقت این جوری میشم یا سجادمو پهن می کنم و یا اگه نتونم دعا می خونم، بهش زنگ می زنم که بهش بگم چهههههههه قدر دوستش دارم. بعد از خدا، صداش خیلی آرومم می کنه و وقتی می بینم سرش به کار گرمه و بی خیییال! به نگرانی های عاشقانه و البته افراطیه خودم می خندم!
نگران نباش عزیزم، خدا هوای بنده های عاشقشو داره...
شنیدی میگن خداوند بر سر زن و شوهرهایی که دلاشون با همه، از زمین و آسمان باران رحمت می فرسته...
خداوند همسرتو برایت حفظ می کنه، صبح ها که از پیشت می ره به خودش بسپارش و ساعت هایی که پیشت نیست، سر خودت رو به یه چیزی گرم کن . برایش دعا کن و ازتباطت با خدارو بیشتر کن.
همین چندساعت پیش هم نبودن زن و شوهرها، محبت رو بیشتر می کنه و دوری های کوچولو، حس دلتنگی های زیبا میده... باور کن.