خانواده نامزدم منوسرافکنده کردن انگار دیگه دوسشون ندام،بایددوری ودوستی کنم؟توقع احترام زیاده؟

[سلام. من 26 سالمه مهندسم،نامزدم هم مهندسه. پدرومادرش ازهم جداشدن و هرکدوم فقط به فکر زندگی خودشون هستن نه فرزندانشون. پدرش خیلی راحت خودش را کشیده کنار وهیچ حمایتی نه مالی نه معنوی نمی کنه، مادرش هم ابتدا خوب بود اما وقتی فهمید من یک عروس حرف گوش کن توسری خور نیستم علاقش رو بهم از دست داد با وجود تمام اخترام و علاقه ای که بهشون داشتم، جالبه که خودم هم تحصیلکردم هم زیبام هم خانواده ی خوبی دارم که به لحاط فرهنگی خیلی بالاترن و از لحاظ مالی هم اگه بالاتر نباشیم پایین تر نیستیم حتی خانوادم هم به خاطر من و نامزدم خیلی با کم کاریهای خانواده ی همسرم کنار اومدن اما اونا روزبروز بدتر می شن، پدرش از یکطرف بهم میگه دخترم و ازطرف دیگه طردم می کنه و همسرش هم یک آدم موذی و ریاکاره که باعث بدترشدن اوضاعه. مادراصلیش هم گفتم فکرمیکنه من باید تاکمرجلوش خم شم و دستوربگیرم هرچند من هرگزبی احترامی نکرم اما روزبروز بدترمیشن تاجاییکه وقتی توخونشون مهمون بودم از من میخواست رختخوابشو جمع کنم و خونشوجاروبزنم اونم با لحن دستوری نه لحن مهربان(تازه اونم انجام میدادم امابرون میل).درحالیکه من جاییکه بزرگ شدم خانوما باآقایون برابرن نه خدمتکار.ازشون خسته شدم دیگه دوستشون ندارم،حتی به پسرخودشون هم رحم نمیکنن نامزدم خیلی ازشون شاکیه اگه جایی برای رفتن داشت پشت سرش هم نگاه نمیکرد.ازم خواسته با خانوادش قطع رابطه کنم چون 26 ساله اوناروهمینجور دیده و مطمئنه عوض نمیشن. من چیکار باید کنم؟منم امیدی بهشون ندارم خودمم باسیاست و چاپلوس نیستم که ازاون راه واردشم. Crying or Very sad

من خیلی ادعاداشتم وحالا فقط آبروم جلو خودم و خانوادم رفته، خانواده نامزدم حتی به رسم ورسوماتم کاری ندارن مثل عیدی آوردن و این چیزا.جالبه من بخاطرشون ازاعتقادهمیشگیم که میگفتم مهریه بالامیخوام گذشتم باخونوادم بحث وجدل کردم و با14تاسکه عقدکردم،(حتی زیرلفظیم ندادن)ولی بخدا اینا مهم نبوداگه فقط احترام وعلاقه ای که توقع داشتم را ازشون میدیدم.
واسه آیندمم دوست ندارم فرزندم ازاونا اخلاقای بدی مثل زورگویی،تعصب،بی ادبی و بی احترامی به حرمت خونواده را یادبگیره چیزایی که منم تا قبل آشنایی با اونا ندیده بودم.از طرفی هم دوست ندارم به نامزدم اجازه بدم از خانوادش ببره و بگذره هرچیهم که باشن پدرومادرشن واحترامشون واجبه،تازه میترسم منومقصربدونن واوضاع بدترشه. آخه همیشه اونایی که کمکاری بیشتری دارن طلبکارترن.ولی میترسم اینجوری رو رابطه خودمون تاثیرمنفی بگذارن.چیکاربایدکنم؟ایکاش پدرخودم زنده بود اونوقت به این سادگیا نمیتونستن...بیخیال.

خودت که ميدوني اينا خصوصيات مثبتي ندارن شوهرتم که اونا همينجوري ميشناسه پس تا ادامه رابطتون باعث دلخوري ودعوا نشده وروي خلقيات خودت ونامزدت اثر نذاشته با احترام باهاشون قطع رابطه کن تا خداي نکرده کارتون به دلخوري نکشه وروي رابطه شما اثر نذاره .در عوض همسرتو حمايت کن تا پدر ومادر وشما رو خانواده خودش بدونه ودر کنارت احساس آرامش کنه و در نتيجه پدر خوب بودن رو نه از پدر خودش که از پدر شما ياد بگيره !
تحسينتون ميکنم که خود واقعيتون رو نشون دادين چاپلوسي ودورويي رو روش خودتون قرار ندادين همينطور با قدرت واعتماد بنفس پيش بريد موفق باشين

سلام
با توجه به وجود آسیب طلاق در خانواده نامنزدت ، تا زمان مستقل شدن مدارا کن و مراقب باش تنشی بوجد نیاید!
برای آنان تنش طبیعی است! ولی برای شما بسیار سنگین!
همسرت را به خود دلبسته ساز طوری که حسادت دسگران را تحریک نکنی! به بهانه کمتر با آنان باش ولی رسمی و خیلی هم با احترام!

[quote="kebria"]سلام
با توجه به وجود آسیب طلاق در خانواده نامنزدت ، تا زمان مستقل شدن مدارا کن و مراقب باش تنشی بوجد نیاید!
برای آنان تنش طبیعی است! ولی برای شما بسیار سنگین!
همسرت را به خود دلبسته ساز طوری که حسادت دسگران را تحریک نکنی! به بهانه کمتر با آنان باش ولی رسمی و خیلی هم با احترام![/quote]

رابطتو با شوهرت خوب کن و خوب نگه دار
فعلا هم کم با خانواده شوهرت رفتو آمد کن اصلا واسه چی میری خونشون میمونی که پرو بشن؟ سعی کن رفت و آمداتون کوتاه و با حضور دیگران باشه که نتونن اینکارو کنند
زودتر عروسی کنید و بعد عروسی باهاشون رسمی و محترم و سرد باش اما شوهرتو بکش طرف خودت